Jak pozbyć się kurzajek glistnikiem jaskółczym zielem?

Jak rozpoznać glistnik jaskółcze ziele?

Glistnik jaskółcze ziele (Chelidonium maius) to bylina rosnąca przy płotach, budynkach, drogach i w lasach liściastych, osiągająca ponad metr wysokości.

Charakterystyczne cechy rośliny to cienka rozgałęziona łodyga z podłużnymi liśćmi – ciemnozielonymi od góry i sinymi od spodu. Kwiatostany mają intensywnie żółty kolor z czterema wyraźnymi płatkami. Owoce przyjmują formę wąskich torebek o długości około 5 centymetrów, wypełnionych licznymi nasionami.

Najbardziej rozpoznawalną cechą jest pomarańczowy mleczny sok, który wypływa po przełamaniu łodygi lub korzenia. W medycynie naturalnej wykorzystuje się zarówno nadziemne części rośliny (Herba Chelidonii), jak i gruby rozgałęziony korzeń (Radix Chelidonii).

Jakie substancje czynne zawiera glistnik?

Lecznicze właściwości glistnika wynikają z bogatego składu chemicznego, w którym dominują alkaloidy izochinolinowe.

W roślinie zidentyfikowano następujące grupy związków aktywnych:

• alkaloidy izochinolinowe: chelidonina, choleretryna, berberyna, protopina, sangwinaryna
• związki polifenolowe: garbniki i flawonoidy
• saponiny
• śladowe ilości olejku eterycznego
• aminy i kwasy organiczne

To właśnie alkaloidy odpowiadają za działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i rozkurczowe preparatów z glistnika.

Czym są kurzajki i jak wyglądają?

Kurzajki, nazywane również brodawkami, to zrogowaciałe narośla skórne wywołane przez wirusa brodawczaka ludzkiego HPV.

Zmiany przyjmują postać wystających grudek o chropowatej powierzchni, często z widocznymi czarnymi kropkami – są to zakrzepy krwi w zamkniętych naczyniach włosowatych. Brodawki mogą występować pojedynczo lub tworzyć skupiska, najczęściej lokalizując się na dłoniach, stopach i kolanach.

Zarażenie następuje przez bezpośredni kontakt wirusa z uszkodzonym naskórkiem. Mechaniczne uszkadzanie brodawki – drapanie, ścieranie, wycinanie – prowadzi do rozsiewu wirusa na inne obszary ciała. Krew wypływająca z uszkodzonej kurzajki zawiera czynnik zakaźny i może przenieść infekcję na sąsiednie fragmenty skóry.

Jak stosować glistnik na brodawki?

Najskuteczniejszą metodą jest nakładanie świeżego soku bezpośrednio ze złamanej łodygi lub korzenia na kurzajkę kilka razy dziennie.

Pomarańczowy mleczny sok aplikuje się natychmiast po zerwaniu rośliny. Alternatywnie można przygotować większą porcję soku, przepuszczając umytą roślinę przez wolnoobrotową wyciskarkę lub sokowirówkę. Tak otrzymany preparat również nakłada się wielokrotnie w ciągu dnia na zmianę skórną.

Osoby bez dostępu do świeżej rośliny mogą sięgnąć po gotowe produkty apteczne – wyciągi alkoholowe w kroplach lub maści z ekstraktem z glistnika. Działają one według tej samej zasady co naturalny sok.

Do czego jeszcze można używać jaskółczego ziela?

Glistnik wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego – działa przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo, przeciwwirusowo i przeciwpasożytniczo.

Stosowanie wewnętrzne

Napary i wyciągi ziołowe z glistnika wykorzystuje się w kolce żółciowej i jelitowej, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, kamicy żółciowej oraz bólach brzucha wywołanych skurczem jelit. Zawarte w roślinie alkaloidy działają rozkurczowo na mięśniówkę gładką przewodu pokarmowego.

Stosowanie zewnętrzne

Odwary z ziela służą do przemywania skóry z drobnymi ranami, czyrakami i brodawkami. Działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe sprawia, że preparat wspomaga leczenie zarażenia świerzbowcem i grzybicy skóry, szczególnie stóp.

Mydła na bazie glistnika mogą zapobiegać powstawaniu zmian skórnych dzięki regularnemu działaniu dezynfekującemu.

Jak prawidłowo przygotować preparat z glistnika?

Sposób przygotowania zależy od tego, którą część rośliny wykorzystujesz – nadziemne ziele wymaga naparu, korzeń natomiast odpowiednio przygotowanego odwaru.

Napar z ziela

Ziele zalej gorącą wodą i pozostaw pod przykryciem przez 10-15 minut. W tym czasie substancje aktywne przejdą do roztworu. Po ostudzeniu i odcedzeniu napar jest gotowy do stosowania.

Odwar z korzenia

Jedną łyżkę pokrojonego korzenia zalej szklanką ciepłej lub zimnej wody i gotuj około 10 minut. Po ostudzeniu do temperatury 37-39 stopni Celsjusza i przecedzeniu odwar możesz aplikować na skórę.

Zdrewniałe części rośliny, w tym korzenie, wymagają gotowania, aby wydobyć z nich maksymalną ilość składników aktywnych.

Czy glistnik może być niebezpieczny?

Tak – glistnik jaskółcze ziele to roślina trująca, której alkaloidy działają toksycznie na układ nerwowy i ośrodek oddechowy.

Zatrucia zdarzają się rzadko, najczęściej w wyniku przedawkowania preparatów lub przypadkowego spożycia przez dzieci bawiące się rośliną. Objawy zatrucia obejmują biegunki, bóle żołądka i brzucha, pieczenie w jamie ustnej oraz wymioty. Mogą wystąpić parcie na mocz i krew w moczu.

W cięższych przypadkach dochodzi do zawrotów głowy i śpiączki. Zatrucie może nastąpić nie tylko po spożyciu – długotrwałe stosowanie soku na skórę czasem wywołuje stan zapalny w miejscu aplikacji.