Charakterystyka preparatu

Aspar Espefa stanowi źródło łatwo przyswajalnych form magnezu i potasu – magnezowej oraz potasowej soli kwasu asparaginowego, który pełni istotną rolę strukturalną w organizmie człowieka. Preparat wyrównuje deficyty tych pierwiastków, które mogą prowadzić do zakłóceń w metabolizmie energetycznym komórek, zmieniać przepuszczalność błon komórkowych, osłabiać kurczliwość tkanki mięśniowej, zaburzać przewodzenie impulsów nerwowych oraz wpływać na zmniejszoną stabilność płytek krwi.

Co zawiera preparat

Aktywne składniki leku to: wodoroasparaginian magnezu (Magnesii hydroaspartas) oraz wodoroasparaginian potasu (Kalii hydroaspartas). Każda tabletka dostarcza 250 mg wodoroasparaginianu magnezu i 250 mg wodoroasparaginianu potasu, co przekłada się na 17 mg jonów magnezu oraz 54 mg jonów potasu.

Substancje wspomagające obejmują: powidon, kroskarmellozę sodową, bezwodną krzemionkę koloidalną, talk oraz stearynian magnezu.

Kiedy stosować preparat

Lek przeznaczony jest do wyrównywania niedoborów magnezu i potasu w sytuacjach, które nie wymagają dożylnego podawania tych pierwiastków:

  • Zaburzenia rytmu serca. Stosowany przy arytmiach i nadmiernej pobudliwości mięśnia sercowego, szczególnie gdy u ich podłoża leży deficyt magnezu i potasu.
  • Prewencja chorób serca. Wykorzystywany zapobiegawczo w chorobie wieńcowej oraz w sytuacjach zwiększonego ryzyka zawału.
  • Rekonwalescencja. Wspomagająco w okresie powrotu do zdrowia po przebytym zawale mięśnia sercowego.
  • Po chorobach i zabiegach. Stosowany po infekcjach lub operacjach chirurgicznych, w których doszło do utraty magnezu i potasu.
  • Minimalizacja skutków ubocznych leków. Przeciwdziała niekorzystnym efektom długotrwałego przyjmowania glikozydów nasercowych oraz leków moczopędnych (takich jak tiazydy czy furosemid).

Sposób przyjmowania i dawki

Preparat przyjmuje się doustnie. Standardowe dawkowanie obejmuje od 2 do 6 tabletek dziennie, podzielonych na mniejsze porcje.

Całkowite dobowe zapotrzebowanie organizmu na magnez szacuje się na nie więcej niż 5 mg na kilogram masy ciała, natomiast w zapobieganiu niedoborom potasu podaje się do 780 mg jonów na dobę.

Kiedy nie należy stosować leku

Preparatu nie wolno przyjmować w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość. Uczulenie na substancje czynne lub którykolwiek ze składników pomocniczych preparatu.
  • Niewydolność nerek. Zaburzenia funkcji nerek stanowią bezwzględne przeciwwskazanie.
  • Infekcje układu moczowego. Aktywne zakażenie dróg moczowych wyklucza stosowanie leku.
  • Hiperkaliemia. Podwyższone stężenie potasu we krwi.
  • Hipermagnezmia. Nadmierny poziom magnezu w organizmie.
  • Blok przedsionkowo-komorowy. Zaburzenia przewodzenia w sercu.
  • Miastenia. Choroba charakteryzująca się patologiczną męczliwością mięśni (myasthenia gravis).

Szczególne zalecenia i środki ostrożności

Zachowanie ostrożności przy stosowaniu preparatu jest niezbędne w następujących sytuacjach:

  • Długotrwała terapia. Przy przedłużonym przyjmowaniu leku, w przypadku ciężkiej biegunki oraz u osób leczonych glikozydami nasercowymi konieczna jest regularna kontrola stężenia magnezu i potasu w surowicy krwi, a w razie potrzeby również w erytrocytach.
  • Choroba wrzodowa. U pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy zachować szczególną czujność.

W przypadku chorób nowotworowych preparat można stosować wyłącznie po konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Współdziałanie z innymi preparatami

  • Czynniki zmniejszające wchłanianie magnezu. Obecność fosforanów, wapnia, lipidów oraz fitynianów w diecie ogranicza absorpcję magnezu.
  • Wpływ na wchłanianie innych substancji. Związki magnezu redukują przyswajanie tetracyklin, preparatów żelaza, fluorków oraz doustnych antykoagulantów będących pochodnymi warfaryny.
  • Nasilone wydalanie magnezu. Antybiotyki aminoglikozydowe, diuretyki pętlowe, cisplatyna, cykloseryna, mitramycyna, amfoterycyna B oraz mineralokortykosteroidy zwiększają utratę magnezu przez organizm.
  • Ryzyko hiperkaliemii. Diuretyki oszczędzające potas oraz inne preparaty zawierające potas mogą podnosić stężenie jonów potasu w surowicy.

Stosowanie w okresie ciąży i laktacji

Kobiety będące w ciąży, karmiące piersią, podejrzewające ciążę lub planujące potomstwo powinny zasięgnąć porady lekarza przed rozpoczęciem stosowania preparatu.

Możliwe skutki uboczne

Sporadycznie, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek, może wystąpić hiperkaliemia objawiająca się nieregularnym i spowolnionym rytmem serca lub podrażnienie przewodu pokarmowego manifestujące się bólami brzucha, nudnościami, biegunką czy wymiotami.

Prowadzenie pojazdów i obsługa urządzeń

Preparat nie wywiera wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn.