Charakterystyka preparatu
Altabactin to dermatolologiczny preparat leczniczy w postaci maści, który łączy w sobie działanie dwóch substancji antybakteryjnych – bacytracyny oraz neomycyny. Połączenie tych składników zapewnia szerokie spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej. Bacytracyna ukierunkowana jest głównie na zwalczanie bakterii Gram-dodatnich, podczas gdy neomycyna skutecznie eliminuje zarówno drobnoustroje Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. Istotne jest, że preparat nie wykazuje aktywności wobec grzybów oraz wirusów.
Kiedy stosować preparat
Maść Altabactin przeznaczona jest do miejscowej terapii bakteryjnych infekcji ograniczonych do niewielkich obszarów skóry, w tym:
- Zainfekowanych drobnych uszkodzeń skórnych.
- Obtarć i powierzchownych ran.
- Infekcji bakteryjnych towarzyszących odmrożeniom.
- Wtórnych zakażeń bakteryjnych w obrębie oparzeń.
Zawartość preparatu
Aktywne składniki lecznicze to:
- Bacytracyna – 250 jednostek międzynarodowych (IU) w każdym gramie maści.
- Neomycyna – 5 miligramów w każdym gramie maści.
Dodatkowo preparat zawiera substancje wspomagające: lanolinę oraz parafinę w postaci płynnej.
Sposób aplikacji
Preparat aplikuje się bezpośrednio na powierzchnię skóry.
- Niewielką ilość maści należy nanieść na uprzednio oczyszczony i wysuszony fragment zainfekowanej skóry, a następnie delikatnie wmasować.
- Aplikację przeprowadza się 2 do 3 razy w ciągu doby.
- W przypadku takiej potrzeby możliwe jest zabezpieczenie miejsca aplikacji opatrunkiem.
- Terapia nie powinna przekraczać 7 dni.
- Gdy po tygodniu leczenia nie obserwuje się poprawy lub stan ulega pogorszeniu, konieczna jest konsultacja z lekarzem.
- Dobowa ilość zastosowanej neomycyny nie może przekroczyć 1 grama (równowartość 200 gramów preparatu Altabactin).
Sytuacje wykluczające stosowanie
Preparatu Altabactin nie wolno używać:
- W przypadku nadwrażliwości na bacytracynę, neomycynę, pozostałe antybiotyki z grupy aminoglikozydów lub którykolwiek inny składnik preparatu.
- Na rozległych obszarach skórnych, przy poważnych uszkodzeniach naskórka oraz w terapii długoterminowej – ze względu na niebezpieczeństwo toksycznego wpływu na funkcje nerek i słuchu, włącznie z możliwością trwałej utraty słuchu.
- Gdy występują poważne zaburzenia w funkcjonowaniu serca lub nerek.
- Jeśli w przeszłości rozpoznano uszkodzenie struktur narządu słuchu (ślimaka lub przedsionka).
- W przypadku perforacji błony bębenkowej – maści nie należy aplikować do przewodu słuchowego zewnętrznego.
- Na powierzchnię oczu ani błon śluzowych.
- W obrębie ran głębokich, kłutych lub silnie wysiękaujących zmian chorobowych.
- Na rozległe oparzenia termiczne.
- Na duże powierzchnie uszkodzonego naskórka.
- U pacjentów poniżej 12. roku życia.
Szczególne zalecenia i środki ostrożności
- W razie pojawienia się objawów reakcji alergicznej lub wtórnej infekcji podczas terapii preparatem Altabactin, należy bezzwłocznie zaprzestać jego stosowania i skonsultować się z lekarzem.
- Osoby wykazujące nadwrażliwość na którykolwiek antybiotyk aminoglikozydowy (jak streptomycyna, gentamycyna czy tobramycyna) mogą również reagować alergicznie na preparat Altabactin.
- Stosowanie preparatu dozwolone jest wyłącznie na ograniczonych obszarach skóry lub ran. Unikać należy aplikowania wysokich dawek, ponieważ wchłonięcie substancji aktywnych do krwioobiegu może prowadzić do uszkodzenia nerek oraz narządu słuchu.
- Pacjenci z chorobami narządu słuchu lub zaburzeniami słyszenia powinni przed rozpoczęciem terapii skonsultować się z lekarzem.
- W trakcie kuracji należy ograniczyć ekspozycję na promienie słoneczne oraz rezygnować z opalania się (także w solarium), gdyż preparat może wywoływać fotouczulenie oraz reakcje fototoksyczne.
Możliwe objawy niepożądane
Podobnie jak wszystkie preparaty lecznicze, Altabactin może wywoływać objawy niepożądane, choć nie dotyczą one każdego użytkownika. Zewnętrzna aplikacja bacytracyny z neomycyną na skórę oraz błony śluzowe jest zazwyczaj dobrze tolerowana.
Objawy niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć mniej niż 1 osoby na 1000):
- Reakcje alergiczne, manifestujące się najczęściej jako kontaktowe zapalenie skóry; około połowa osób uczulonych na neomycynę wykazuje również nadwrażliwość na pozostałe antybiotyki aminoglikozydowe.
Objawy niepożądane o nieznanej częstości występowania:
- Reakcje uczuleniowe w postaci rumienia (czerwono-sinawe przebarwienia skóry, czasem z towarzyszącymi pęcherzami), nadmiernego przesuszenia i łuszczenia się naskórka, wysypki oraz świądu.
- Negatywny wpływ na funkcje nerek, narząd słuchu lub układ nerwowy (uszkodzenie nerwu przedsionkowego, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego).
Współdziałanie z innymi preparatami leczniczymi
Lekarz powinien zostać poinformowany o wszystkich przyjmowanych medykamentach, szczególnie gdy pacjent:
- Ma zaplanowany zabieg z zastosowaniem znieczulenia ogólnego.
- Używa innych antybiotyków, preparatów moczopędnych, opioidowych leków przeciwbólowych lub środków rozluźniających napięcie mięśniowe.
Unikać jednoczesnego stosowania z:
- Preparatami potencjalnie szkodliwymi dla nerek i słuchu, takimi jak silne diuretyki – furosemid czy kwas etakrynowy.
- Lekami o działaniu nefrotoksycznym, jak cefalosporyny lub inne antybiotyki aminoglikozydowe.










